تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
مسأله 2091 - اگر از بچهء نابالغ چيزى بخرد ، يا چيزى به او بفروشد بايد جنس يا پولى را كه از او گرفته به صاحب آن بدهد « 1 » ، يا از صاحبش رضايت بخواهد . و اگر صاحب آن را نمىشناسد و براى شناختن او هم وسيله‌اى ندارد ، بايد چيزى را كه از بچه گرفته از طرف صاحب آن مظالم بدهد . مسأله 2092 - اگر كسى با بچه نابالغ معامله كند و جنس يا پولى كه به بچه داده از بين برود نمىتواند از بچه يا ولىّ او مطالبه نمايد . مسأله 2093 - اگر خريدار يا فروشنده را به معامله مجبور كنند چنانچه بعد از معامله راضى شود و بگويد راضى هستم ، معامله صحيح است ولى احتياط مستحب آن است كه دوباره صيغهء معامله را بخوانند . مسأله 2094 - اگر انسان مال كسى را بدون اجازهء او بفروشد چنانچه صاحب مال به فروش آن راضى نشود و اجازه نكند معامله باطل است . مسأله 2095 - پدر و جدّ پدرى طفل و نيز وصى پدر و وصى جدّ پدرى مىتوانند « 2 » مال طفل را بفروشند ، مجتهد عادل هم مىتواند مال ديوانه يا طفل يتيم ، يا مال كسى را كه غايب است بفروشد . مسأله 2096 - اگر كسى مالى را غصب كند و بفروشد و بعد از فروش صاحب مال معامله را براى خودش اجازه دهد ، معامله صحيح است و چيزى را كه غصب كننده به
هامش
( 1 ) - يا به ولى صغير بدهد اگر مال از صغير است ، و اگر ولى او را پيدا نكند بايد تسليم حاكم‌شرع بكند و نبايد صدقه بدهد . ( 2 ) - در صورتى كه مفسده نداشته باشد ، بلكه بهتر آن است كه با ملاحظه مصلحت بفروشند ، بلكه در وصى چه از جانب پدر باشد يا جد بايد با مصلحت بفروشد و فقط مفسده نداشتن كفايت نمىكند و اين شرط در مجتهد هم هست ، بلكه بهتر آن است كه مجتهد در صورتى معامله را انجام دهد كه اگر انجام ندهد مفسده و ضرر براى طفل داشته باشد .