مىكند غير جماع انجام دهد « 1 » ، مثلًا غذاى حرامى بخورد ، يك كفاره كافى است .
مسأله 1680 - اگر روزهدار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد ، روزهاش باطل است . و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب مىشود ، و اگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلًا موقع آروغ زدن ، خون يا غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده ، به دهان او بيايد و عمداً آن را فرو برد ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد و بنابر احتياط ، كفارهء جمع هم بر او واجب مىشود .
مسأله 1681 - اگر نذر كند كه روز معيّنى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزهء خود را باطل كند ، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد .
مسأله 1682 - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد ، اگر به گفتهء كسى كه مىگويد مغرب شده افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است ، قضا و كفاره بر او واجب مىشود .
مسأله 1683 - كسى كه عمداً روزهء خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند ، يا پيش از ظهر براى فرار از كفاره سفر نمايد ، كفاره از او ساقط نمىشود بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پيشامد كند ، بنابر احتياط كفاره بر او واجب است .
مسأله 1684 - اگر عمداً روزهء خود را باطل كند ، و بعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براى او پيدا شود ، كفاره بر او واجب نيست .
مسأله 1685 - اگر يقين كند كه روز اول ماه رمضان است و عمداً روزهء خود را باطل كند بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر او واجب نيست .
مسأله 1686 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا اول شوال و عمداً روزهء خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اول شوال بوده كفاره بر او واجب نيست .
هامش
( 1 ) - در جماع هم يك كفاره كافى است .