مسأله 1303 - كسى كه مىخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، و نيز كسى كه مردد است كه از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، اگر از ماندن ده روز يا گذشتن از وطن منصرف شود ، باز هم بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر باقيماندهء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و همان روز يا شب آن برگردد « 1 » ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط پنجم : آن كه براى كار حرام سفر نكند و اگر براى كار حرامى مانند دزدى سفر كند ، بايد نماز را تمام بخواند . و همچنين است اگر خود سفر حرام باشد ، مثل آن كه براى او ضرر داشته باشد ، يا زن بدون اجازهء شوهر و فرزند با نهى پدر و مادر سفرى بروند كه بر آنان واجب نباشد ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد ، بايد نماز را شكسته بخوانند .
مسأله 1304 - سفرى كه اسباب اذيت پدر و مادر باشد حرام است و انسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند و روزه هم بگيرد .
مسأله 1305 - كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام هم سفر نمىكند ، اگرچه در سفر ، معصيتى انجام دهد ، مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1306 - اگر مخصوصاً براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصاً براى ترك واجب مسافرت نكند ، بايد نماز را شكسته بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
هامش
( 1 ) - حكم آن گذشت در ( مسألة 1301 ) .