فرسخ برود و همان روز يا شب آن « 1 » ، به وطنش يا به جايى كه مىخواهد ده روز بماند برگردد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1290 - كسى كه نمىداند سفرش چند فرسخ است ، مثلًا براى پيدا كردن گمشدهاى مسافرت مىكند و نمىداند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا كند ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى در برگشتن ، چنانچه تا وطنش يا جايى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . و نيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود و همان روز يا شب آن برگردد ، چنانچه رفتن و برگشتن هشت فرسخ شود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1291 - مسافر در صورتى بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته باشد هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مىرود و مثلًا قصدش اين است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمينان دارد كه رفيق پيدا مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر اطمينان ندارد ، بايد تمام بخواند .
مسأله 1292 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگرچه در هر روز مقدار كمى راه برود وقتى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و اذان آن را نشنود بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمى راه برود كه نگويند مسافر است ، بايد نمازش را تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1293 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، مانند نوكرى كه با آقاى خود مسافرت مىكند چنانچه بداند سفر او هشت فرسخ است ، بايد نماز را شكسته بخواند
هامش
( 1 ) - در آن روز هم اگر نخواهد برگردد و روزهاى ديگر بخواهد برگردد بايد شكسته بخواندمگر قصد ماندن ده روز كند و آنچه در اين مسأله ذكر شد در مسائل ديگر هم كه مىآيد جارى است .