مسأله 1307 - اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حيوان سوارى يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند ، بنابر احتياط واجب « 1 » بايد نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1308 - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1310 - اگر براى لهو و خوشگذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است و اگر براى كسب و زياد كردن مال برود ، احتياط واجب آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند ، ولى بايد روزه نگيرد .
مسأله 1311 - كسى كه براى معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد اگر توبه كرده ، بايد نماز را شكسته بخواند . و اگر توبه نكرده ، بايد تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1312 - كسى كه سفر او سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيماندهء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و همان روز يا شب آن برگردد « 2 » ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه براى معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيهء راه را براى معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است .
هامش
( 1 ) - اين احتياط در مثل حيوان سوارى يا مركب ديگر واجب نيست و شكسته بايد بخواند .
( 2 ) - و اگرچه نخواهد آن روز يا شب برگردد بايد شكسته بخواند .