شرط ششم : آن كه از صحرانشينهايى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پيدا كنند مىمانند و بعد از چندى به جاى ديگر مىروند ، و صحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
مسأله 1314 - اگر يكى از صحرانشينها براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كند ، چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد ، احتياط واجب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1315 - اگر صحرانشين براى زيارت يا حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم : آن كه شغل او مسافرت نباشد ، بنابراين شتردار و راننده و چوبدار و كشتيبان و مانند اينها ، اگرچه براى بردن اثاثيهء منزل خود مسافرت كنند ، در غير سفر اول بايد نماز را تمام بخوانند . ولى در سفر اول اگرچه طول بكشد ، نمازشان شكسته است .
مسأله 1316 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلًا براى زيارت يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر مثلًا شوفر ، اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش هم زيارت كند ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1317 - حمله دار ؛ يعنى كسى كه براى رساندن حاجىها به مكّه مسافرت مىكند ، چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، و اگر شغلش مسافرت نباشد بايد شكسته بخواند .
مسأله 1318 - كسى كه شغل او حملهدارى است و حاجىها را از راه دور به مكه مىبرد ، چنانچه تمام سال يا بيشتر سال را در راه باشد ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1319 - كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است ، مثل شوفرى كه فقط
رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 272
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٧٢