و اگر نداند بنابر احتياط واجب بايد از او بپرسد « 1 » ، كه اگر سفر او هشت فرسخ باشد ، نماز را شكسته بهجا آورد .
مسأله 1294 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر بداند يا گمان داشته باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از او جدا مىشود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1295 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر شك دارد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از او جدا مىشود يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند « 2 » . ولى اگر شك او از اين جهت است كه احتمال مىدهد مانعى براى سفر او پيش آيد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم به جا نباشد بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط سوم : آن كه در بين راه از قصد خود بر نگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد يا مردد شود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1296 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود ، چنانچه تصميم داشته باشد كه همان جا بماند يا بعد از ده روز برگردد ، يا در برگشتن و ماندن مردد باشد ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1297 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود و تصميم داشته باشد كه همان روز يا شب آن برگردد بايد نماز را شكسته بخواند و اگر همان روز يا همان شب برنگردد و بخواهد كمتر از ده روز در آنجا بماند ، به اندازهء ممكن احتياط را مراعات كند « 3 » و نماز را هم تمام و هم شكسته بخواند .
مسأله 1298 - اگر براى رفتن به محلى حركت كند و بعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد جاى ديگرى برود ، چنانچه از محل اولى كه حركت كرده تا جايىكه مىخواهد برود ،
هامش
( 1 ) - واجب نيست .
( 2 ) - بايد شكسته بخواند .
( 3 ) - لازم نيست مراعات كند ، نمازش را بايد شكسته بخواند .