اطاعت است كه نفس خودنگهدار باشد ؛ بهطورى كه قيام به آداب و شرايط ظاهره و باطنه عمل ، عنان را از دست نگيرد و او را مبتلا به عُجب و كبر و ديگر توابع آن نكند .
چه بسا كه شيطان و نفس امّاره انسان را سالهايى بس طولانى دعوت به اعمال صالحه و اخلاق حميده و پيروى از شريعت مطهّره كنند به اميد آنكه او را مبتلا به اعجاب و خودپسندى كنند و انسان را با همه مشقّتها و رياضات ساقط كنند . پس غرور علمى و عملى و خودخواهى و خودپسندى يكى از مُهلكات است كه انسان را به شقاوت كشاند .
و اگر مراقبت و مواظبت به درجه كامله نشود ، و چون طبيب حاذق و پرستار دلسوز ، انسان از خود نگهدارى نكند و به عيوب نفسانى سركشى ننمايد ، همان اعمال عباديه و افعال صالحهء صوريه ، انسان را به هلاكت كشاند و مايهء سقوط انسان شود . و خوددارى و نگهبانى از نفس بهطور كافىِ تزلزلناپذير ، از مشكلترين امور است كه بايد به خداى تعالى پناه برد و از او طلب دستگيرى كرد .
و به قدرى مكايد نفس و شيطان گاهى دقيق شود كه با هيچ موشكافى نتوان آن دقايق و مكايد را كشف كرد ، مگر با توفيق خدا و دستگيرى او .
و براى صبر در طاعات ششصد درجه است كه ميان هر درجه تا درجه [ اى ] ، از اعماق زمين تا عرش است . اين درجهء از صبر ، از درجهء سابق ، هم در عدد درجات بالاتر است و هم در سعهء درجات ؛ زيرا كه سعهء هر درجه از تُخُوم ارض تا عرش است .
و از براى صبر در طاعات ، مقامات ديگرى است كه شايد اين حديث
شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — صفحة 432
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٣٢