مقصد بيست و چهارم در « صبر » و ضد آن است كه « جزع » است
و در آن ، پنج فصل است :
فصل اوّل مقصود از صبر و جزع
] از براى صبر ، تعاريفى است كه ما به ذكر بعضى از آنها اكتفا كنيم . محقّق عارف ، خواجه انصارى گويد : « الصبرُ حبْسُ النفس على جزعٍ كامنٍ عن الشكوى » « 1 » ؛ يعنى صبر عبارت است از خوددارى از شكايات با آنكه در باطن جزع است . پس اظهار نكردن جزع باطنى و شكايت ننمودن از ناگوارها - بنا به اين تعريف - عبارت از صبر است ، و قريب به اين معنى ، حكيم بزرگوار ، خواجه طوسى - قدّس سرّه - تعريف فرموده « 2 » .
هامش
( 1 ) - منازل السائرين ، ص 69 ، باب الصبر ؛ شرح منازل السائرين ، ملّا عبدالرزّاق كاشانى ، ص 195 - 196 .
( 2 ) - أوصاف الأشراف ، ص 59 ، باب الصبر .