در قرآن شريف ، در سوره نساء ، آيهء 65 فرمايد :
فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً
« 1 » .
طعم ايمان آنگاه در ذائقه روح انسانى حاصل شود كه در احكام مقرّره الهيه ، انسان تسليم باشد ، بهطورى كه در سينهاش نيز تنگى از آن حاصل نشود ، و با روى گشاده و چهره باز از آن استقبال كند .
و در حديث شريف كافى ، از اميرالمؤمنين - عليه السلام - نقل كند كه : « از براى ايمان ، چهار ركن است : توكل بر خدا ، و تفويض امر به سوى خدا ، و رضا به قضاء خدا ، و تسليم براى امر خدا سُبحانَه و تعالى » « 2 » . و كسى كه داراى اين اركان چهارگانه نباشد ، ايمان ندارد و از حقيقت ايمان به خدا بهرهبردارى نكرده .
فصل سوم در بيان آنكه « تسليم » از جنود عقل و رحمان است و لازمه فطرت مخموره است ، و ضد آن از جنودِ جهل و لازمه فطرت محجوبه است
بايد دانست كه انانيت و خودرأيى و خودبينى ، بر خلاف فطرت اللَّه است ؛ زيرا كه فطرت ، مخمور بر خداخواهى و خدابينى است ، و متنفّر از غير خدا و
هامش
( 1 ) - « نه ، سوگند به پروردگارت كه ايمان نمىآورند مگر آنكه در نزاعى كه ميان آنهاست تو را داور قرار دهند ، و از حكمى كه تو مىدهى هيچ ناخشنود نشوند ، و بهدرستى تسليم آن گردند » . ( النساء ( 4 ) : 65 )
( 2 ) - متن اين حديث شريف ، چنين است : « الإيمانُ لَهُ أرْكانٌ أرْبَعَةٌ : التَّوَكُّلُ عَلَى اللَّهِ ، وَتَفْويضُ الأمْرِ إلَى اللَّهِ ، وَالرِّضا بِقَضاءِ اللَّهِ ، وَالتَّسْلِيمُ لِأَمْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 47 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب خصال المؤمن » ، حديث 2 )