مقصد نوزدهم در « تُؤَدَه » و ضد آن است كه « تسرّع » است
و در آن ، سه فصل است :
فصل اوّل در بيان آنكه تؤده و تسرّع از صفات ظاهره و باطنه است
] « تُؤَده » چون هُمَزَه به معنى تثبّت در امر است ، و به معنى رزانت و تأنّى است « 1 » ، و به معنى طمأنينه در حركت است ، و « تسرّع » در مقابل همه اينها است « 2 » .
و رزانت و تأنّى از صفات نفسانيه است كه آثار آن در ظاهر نيز طمأنينه و ثقل در حركت است .
اگر رزانت و وقار در قلب حاصل شد ، رزانت در رأى و عقايد نيز حاصل شود و از آن ، رزانت در كردار و گفتار نيز حاصل آيد ؛ چنانچه شتابزدگى و
هامش
( 1 ) - لسان العرب ، ج 15 ، ص 191 ؛ مجمع البحرين ، ج 3 ، ص 153 .
( 2 ) - لسان العرب ، ج 6 ، ص 241 ؛ مجمع البحرين ، ج 4 ، ص 345 .