از غايت تشريف علم و عظمت آن ، خلقت او را نيز به رَبّ خاص به محمّد - صلّى اللَّه عليه وآله - نسبت داده ، و حق تعالى در مواردى كه عنايت خاص به امرى دارد ، ربّ محمّد - صلّى اللَّه عليه وآله - را ذكر مىفرمايد ، چنانچه از مطالعه قرآن كريم و مراجعه به آيات شريفه كه به اين سياق است ، معلوم شود .
چنانچه در آيه شريفه سوره هود فرمايد :
ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
« 1 » ؛ صراط مستقيم را به ربّ محمّد - صلّى اللَّه عليه وآله - نسبت داده ، و اين ، علاوه بر تناسب مقام استقامت مطلقه با ربّ انسان كامل ، به واسطه غايت عنايت به مطلوب ، اين اضافه مذكور شده .
و نيز در آيه شريفه تحكيم فرمايد :
فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ . . .
« 2 » و در سوره حجر فرمايد :
فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
« 3 » ، و اين موارد ، مورد عنايت خاص است .
بالجمله ، نسبت تعليم را به ربّ انسانِ كامل دادن ، بزرگتر عظمت است از براى حقيقت علم ، چنانچه واضح است .
و از آياتى كه غايت شرف علم و فضيلت آن را مدلّل كند ، آيه شريفه :
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ
« 4 » است كه شهادت اولوا العلم را قرين با
هامش
( 1 ) - « هيچ جُنبندهاى نيست مگر آنكه زمام اختيارش را او گرفته است ، هر آينه پروردگار منبر راهى راست مىباشد » . ( هود ( 11 ) : 56 )
( 2 ) - « نه سوگند به پروردگارت كه ايمان نياورند ، مگر آنكه تو را داور قرار دهند در نزاعى كهميان آنهاست . . . » ( النساء ( 4 ) : 65 )
( 3 ) - « به پروردگارت سوگند كه همه را بازخواست كنيم » . ( الحجر ( 15 ) : 92 )
( 4 ) - « خداوند حكم كرد ، و فرشتگان و صاحبان دانش ؛ كه هيچ معبودى جز او نيست . . . » . ( آل عمران ( 3 ) : 18 )