الصابِرِ ، وَالْمُعْطَى الشاكِرُ لَهُ مِنَ الأجْرِ كَأجْرِ الْمَحْرُومِ الْقانِعِ » « 1 » .
وَبِهذَا الإسْنادِ قالَ : « قالَ رَسُولُ اللَّهِ : ما فَتَحَ اللَّهُ عَلى عَبْدٍ بابَ شُكْرٍ فَخَزَنَ عَنْهُ بابَ الزِيادَةِ » « 2 » .
وَمِثْلُهُ عَنْ نَهْجِ الْبَلاغَةِ : « ما كانَ اللَّهُ لِيَفْتَحَ عَلى عَبْدٍ بابَ الشُكْرِ وَيُغْلِقَ عَلَيْهِ بابَ الزِيادَةِ » « 3 » .
يعنى خداى تعالى به روى بندهاى باب شكر را باز نمىكند كه باب زيادت را ببندد ، بلكه به روى هر كس در شكر را باز كرد ، در زيادت را باز كند ؛ چنانچه در قرآن شريف نيز فرمايد :
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
« 4 » . و از اين حديث معلوم شود كه باب شكر را نيز حق تعالى خود به روى بندگان باز كند ، پس براى اين فتح باب شكر ، شكرى لازم است ، و آن شكر خود نعمتى است ، بلكه چنانچه در فصل سابق معلوم شد و نزد ارباب معرفت واضح است ، خود شكر و لسان و قلب و عقل و وجود شاكر از نعم الهيه است و حق شكر او را احدى نتواند از عهده برآيد .
هامش
( 1 ) - امام صادق عليه السلام فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند : خورندهء سپاسگزار ، اجرش مانند روزهدارى است كه اجرش را از خدا خواهد . و تندرست شكرگزار ، اجرش همچون پاداش گرفتار صابرست . و اجر عطا كننده سپاسگزار ، همانند اجر محروم قانع است » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 94 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الشكر » ، حديث 1 )
( 2 ) - پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمودند : « خدا بر بندهاى در شكر را نگشايد ، كه بر وى در زيادتى و افزايش را بسته دارد » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 94 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الشكر » ، حديث 2 )
( 3 ) - اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمودند : « خدا به روى بندهاى باب شكر و سپاسگزارى را نمىگشايد ، كه در افزايش را به روى او ببندد » . ( نهج البلاغة ، ص 553 ، حكمت 435 )
( 4 ) - « اگر مرا شكرگزار باشيد ، بر نعمت شما مىافزايم » . ( إبراهيم ( 14 ) : 7 )