مقصد هفتم در « شكر » و ضد آن است كه « كفران » است
و آن چند فصل است :
فصل اوّل در معنى شكر است
بدانكه شكر ، به حسب موارد استعمال آن ، عبارت است از : اظهار نعمت منعم ، يا عبارت است از براى امرى كه بدان اظهار نعمت است ؛ چنانچه از راغِب منقول است كه : « شكر ، تصور نعمت و اظهار آن است ، و گفته شده است كه آن ، مقلوب « كَشْر » به معنى كشف است ، و ضد آن كفر است كه پوشيدنِ نعمت و نسيان آن است ، و دابّهء شَكور آن است كه اظهار كند به چاقى خود نعمتهاى صاحب خود را . و گفته شده است كه اصل آن از « عَيْنٌ شَكْرى » يعنى « مُمْتَلِئَةٌ » است ، بنابراين ، شكر عبارت است از : امتلا از ذكر مُنعم عليه » « 1 » .
هامش
( 1 ) - مفردات الفاظ القرآن ، ص 461 ، ماده شكر .