تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح حديث جنود عقل و جهل ( موسوعة الإمام الخميني 49 ) ( فارسى ) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥
اجابت مىشود ؛ اگر دوست داشته باشى دعا كنم خداوند اعضاى تو را به تو رد فرمايد و علت‌هاى تو را شفا مرحمت كند . گفت : هيچ‌يك از اينان را كه گفتى نمىخواهم . آنچه خداوند بخواهد براى من ، پيش من محبوب‌تر است از آنچه خودم براى خودم مىخواهم . پس موسى - عليه السلام - فرمود كه شنيدم مىگفتى به حق تعالى : « يا بارّ يا وَصول » . اين « برّ » و « صله » چيست ؟ گفت : در اين شهر كسى نيست كه او را بشناسد يا عبادت كند غير از من . موسى تعجب فرمود و گفت : اين شخص عابدترين اهل دنيا است « 1 » انتهى . آرى ، آنان كه از جذوهء محبت الهى بهره دارند و از نور معارف ، قلبشان متنوّر است ، هميشه با حق دل‌خوش و با رضاى او مأنوسند . آنها مثل ما در ظلمت دنيا فرو نرفتند و از لذات و شهوات دار فانى منفعل نشدند . آنها شطر قلوبشان به حق و اسماء و صفات او مفتوح است و از ديگران دل خود را بسته و چشم خود را پوشيده‌اند . عزيزا ! خداى تعالى قضاى خود را اجرا خواهد فرمود ؛ چه ما سخطناك باشيم به آن يا خوش‌بين و خشنود . تقديرات الهيه بسته به خشنودى و سخط ما نيست . آنچه براى ما مىماند از سخطناكى و غضب ، نقص مقام و سلب درجات و سقوط از نظر اولياء و ملكوتييّن و سلب ايمان از قلوب است ؛ چنانچه در روايات است از حضرت صادق كه : چگونه مؤمن ، مؤمن مىباشد در صورتى كه
هامش
( 1 ) - نفس المهموم ، ص 571 - 572 ؛ سفينة البحار ، ج 3 ، ص 366 ، باب الرِّضا . مرحوم حاج شيخ عباس قمى اين حديث را از كتاب حديقة الحكمة في شرح الأربعين من الأحاديث النبويه ، تأليف عبداللَّه بن حمزة بن سليمان ( 551 - 610 ) نقل كرده است .