عنايات ربانى مىبينند . آنها به حق خوشند ، جز حق نخواهند ، و به ذات مقدّس متوجهند ، و غير از او نبينند . اگر دار كرامت حق را بخواهند ، از آن جهت خواهند كه از حق است نه از جهت حظوظ نفسانيه خواهند . آنها راضى به قضاء اللَّه هستند ، از آن جهت كه مربوط به حق است . محبّت الهيه منشأ محبت به اسماء و صفات و آثار و افعال او شده .
فصل ششم در فضيلت رضا و ذمّ سخط از طريق نقل
كافِي بِإسْنادِهِ عَنْ أبيعَبْدِاللَّهِ - عَلَيْهِ السَّلامُ - قالَ : « رَأْسُ طاعَةِ اللَّهِ الصَّبْرُ وَالرِّضا عَنِ اللَّهِ فِيما أحَبَّ الْعَبْدُ أوْ كَرِهَ ، وَلا يَرْضى عَبْدٌ عَنِ اللَّهِ فِيما أحَبَّ أوْ كَرِهَ ، إلّاكانَ خَيْراً لَهُ فِيما أحَبَّ أوْ كَرِهَ » « 1 » .
وَعَنْ أبي عَبْدِاللَّهِ - عَلَيْهِ السَّلامُ - قالَ : « إنَّ أعْلَمَ النّاسِ بِاللَّهِ أرْضاهُمْ بِقَضاءِ اللَّهِ تَعالى » « 2 » .
وَعَنْهُ قالَ : « قالَ اللَّهُ تَعالى : عَبْدِيَ الْمُؤْمِنَ لا أصْرِفُهُ فِي شَيْءٍ إلّاجَعَلْتُهُ خَيْراً لَهُ ،
هامش
( 1 ) - « اساس اطاعت از خداوند ، صبر و رضايت از خداوند است در آنچه كه بنده دوست دارد يا ناپسند . و هيچ بندهاى - در آن چيزهايى كه دوست دارد يا ناپسند - راضى نمىشود از خدا ، مگر آنكه در آنها براى او خيرى باشد ، هم در آنچه كه دوست دارد و هم در آنچه كه ناپسند دارد » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 60 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الرضا بالقضاء » ، حديث 1 )
( 2 ) - « همانا آگاهترين مردم به خداوند ، راضىترين آنها به حكم و قضاى الهى است » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 60 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الرضا بالقضاء » ، حديث 2 )