و روايت ديگرى است به همين مضمون ، الّا آن كه در آنجا فرمايد : « آنها دوستان ما نيستند » . « 1 »
و هم در كافى شريف از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كند كه :
« مؤمن ، مؤمن نيست تا آن كه خائف و راجى باشد و نمىباشد ترسناك و اميدوار ، تا آن كه عمل كند به آنچه از آن مىترسد و اميدوار است » . « 2 »
و هم در كافى شريف از حضرت باقر - سلام اللَّه عليه - روايت كند كه :
« فرمود رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - كه : خداى - تبارك و تعالى - فرمود كه :
اعتماد نكنند آنهايى كه عمل مىكنند براى من ، بر آن اعمالى كه مىكنند براى ثواب من ؛ زيرا كه آنها اگر جدّ و جهد كنند و نفوس خود را به زحمت بيندازند در تمام عمر خود در عبادت من ، آنها مقصِّرند و نمىرسند در عبادتهاى خود به حقيقت عبادت من . در آن چيزهايى [ كه ] طلب مىكنند نزد من - از كرامتها و نعيم بهشتى و درجات عاليه در جوار من - ، و لكن به رحمت من وثوق داشته باشند و به فضل من اميدوار باشند و به حسن ظنّ ، به من مطمئن باشند ؛ زيرا كه رحمت من ، در اين هنگام به آنها مىرسد و عطاى من مىرساند آنها را به رضاى من ، و مغفرت من مىپوشاند به آنها لباس بخشش مرا . همانا من خداوند رحمان
هامش
( 1 ) - عين فرمايش امام صادق ( عليه السلام ) چنين است :
« كَذَبُوا ، لَيْسُوا لَنا بِمَوالٍ . . . » .
( همان مصدر و همان باب ، ص 56 ، ح 6 ) .
( 2 ) - متن روايت اين چنين است :
سَمِعْتُ أبا عَبْدِ اللّهِ ( عَلَيْهِ السَّلامُ ) يَقُولُ :
« لا يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً حَتّى يَكُونَ خائِفاً راجِياً ، وَ لا يَكُونُ خائِفاً راجِياً حَتّى يَكُونَ عامِلًا لِما يَخافُ وَ يَرْجُو » .
( اصول كافي ، ج 2 ، ص 57 ، باب الخوف و الرَّجاء ، ح 11 ) .