و وارد شده است كه طول سجده از دين ائمه - عليهم السّلام - و از سنن أوّابين است . « 1 »
آرى ، آنان كه معرفت به حق دارند ، و انس و محبت به آن ذات مقدّس پيدا كردند براى آنها اين نوع اعمال زحمت و مشقت ندارد . انس و عشرت با محبوب ملالت نياورد ؛ خاصّه آن محبوبى كه همهء محبتها و محبوبيّتها ، رشحهاى از محبت او است . چه خوش گفته شده است از زبان آنان :
آن كس كه تورا شناخت جان را چه كند * فرزند و عيال و خانمان را چه كند
ديوانه كنى هر دو جهانش بخشى * ديوانهء تو هر دو جهان را چه كند « 2 »
عارف شيراز - رحمه اللَّه - گويد :
در ضمير ما نمىگنجد به غير از دوست ، كس * هر دو عالم را به دشمن ده كه ما را دوست بس « 3 »
آنان كه از جام محبت دوست نوشيدند ، و از آب زندگانى وصال او زندگى ابدى پيدا كردند ، هر دو عالم را لايق دشمن دانند . خليل الرّحمن كه در وجههء قلبش
« وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ »
« 4 » بود ، چون جبرئيل امين - آن ملك بزرگوار وحى و علم - به او گفت : آيا حاجتى دارى ؟ فرمود : امّا به
هامش
( 1 ) - در حديث منقول از امام صادق ( عليه السلام ) است كه :
« يا أبا مُحَمَّدٍ : عَلَيْكَ بِطُولِ السُّجُودِ ، فَإنَّ ذلِكَ مِنْ سُنَنِ الأَوّابِينَ »
يعنى : اى أبا محمّد بر تو باد به طولانى نمودن سجده كه بدرستى اين كار از سُنَن أوَّابين است .
( وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 381 ، كتاب الصَّلاة ، باب 23 از أبواب السُّجود ، ح 12 ) .
( 2 ) - مناجاتهاى خواجه عبد الله انصارى ص 241 چاپ انتشارات اقبال چاپ دوم سال 1365 .
( 3 ) - ديوان حافظ ، تصحيح قزوينى و غنى ص 267 ، چاپ مجلس ، 1320 .
( 4 ) - به تحقيق روى آوردم به سوى خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد . ( أنعام / 79 ) .