روحانيون وابسته و مقدس نما و تحجرگرا هم كم نبودند و نيستند . در حوزههاى علميه هستند افرادى كه عليه انقلاب و اسلام ناب محمدى فعاليت دارند . امروز عدهاى با ژست مآبى چنان تيشه به ريشهء دين و انقلاب و نظام مىزنند كه گويى وظيفهاى غير از اين ندارند . خطر تحجرگرايان و مقدس نمايان احمق در حوزههاى علميه كم نيست .
طلاب عزيز لحظهاى از فكر اين مارهاى خوش خط و خال كوتاهى نكنند ، اينها مروّج اسلام امريكايىاند و دشمن رسول اللَّه . آيا در مقابل اين افعيها نبايد اتحاد طلاب عزيز حفظ شود ؟
استكبار وقتى كه از نابودى مطلق روحانيت و حوزهها مأيوس شد ، دو راه براى ضربه زدن انتخاب نمود ؛ يكى راه ارعاب و زور و ديگرى راه خدعه و نفوذ در قرن معاصر . وقتى حربهء ارعاب و تهديد چندان كارگر نشد ، راههاى نفوذ تقويت گرديد . اولين و مهمترين حركت ، القاى شعار جدايى دين از سياست است كه متأسفانه اين حربه در حوزه و روحانيت تا اندازهاى كارگر شده است تا جايى كه دخالت در سياست دون شأن فقيه و ورود در معركهء سياسيون تهمت وابستگى به اجانب را به همراه مىآورد ؛ يقيناً روحانيون مجاهد از نفوذ بيشتر زخم برداشتهاند . گمان نكنيد كه تهمت وابستگى و افتراى بىدينى را تنها اغيار به روحانيت زده است ، هر گز ؛ ضربات روحانيت ناآگاه و آگاه وابسته ، به مراتب كاريتر از اغيار بوده و هست .
در شروع مبارزات اسلامى اگر مىخواستى بگويى شاه خائن است ، بلافاصله جواب مىشنيدى كه شاه شيعه است ! عدهاى مقدس نماى واپسگرا همه چيز را حرام مىدانستند و هيچ كس قدرت اين را نداشت كه در مقابل آنها قد علم كند . خون دلى كه پدر پيرتان از اين دستهء متحجر خورده است هر گز از فشارها و سختيهاى ديگران نخورده است . وقتى شعار جدايى دين از سياست جا افتاد و فقاهت در منطق ناآگاهان غرق شدن در احكام فردى و عبادى شد و قهراً فقيه هم مجاز نبود كه از اين دايره و حصار بيرون رود و در سياست [ و ] حكومت دخالت نمايد ، حماقت روحانى در معاشرت با مردم فضيلت شد .
به زعم بعض افراد ، روحانيت زمانى قابل احترام و تكريم بود كه حماقت از سراپاى
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 278
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٧٨