تحصيل خودشان را تمام كردند لكن در حوزهها فعاليت تدريسى و فعاليتهاى تبليغى و اينها ندارند ، اينها بايد بروند در بلاد ديگر كه محتاج هستند و در آنجا اداى وظيفه كنند .
بايد اشخاص ، همان طلاب جوان كه مشغول به تحصيل هم هستند علاوه بر اينكه ايام تعطيل را بايد بروند و تبليغ كنند سرتاسر كشور - و آن وقتها هم ، تا اندازهاى مىروند - در غير ايام تعطيل هم به حسب نوبت ، قرارداد ؛ نگذارند همه جاى ايران ، يعنى بسيارى از جاهاى ايران بىروحانى بماند ، بسيارى از جاهاى ايران بىمبلغ بماند . اينها تكليف دارند ، تكليف شرعى - الهى دارند كه تبليغ كنند و احكام اسلام را به مردم بفهمانند .
تحصيل وسيله است از براى تربيت . آيهء نَفْرْ مىفرمايد كه : « چرا نمىرويد تحصيل كنيد تا برگرديد مردم را انذار كنيد » « 1 » . تحصيل براى اين است كه مردم انذار بشوند ، به مردم مسائل گفته بشود . البته حوزهها بايد باشد ، حوزههاى فقه بايد باشد لكن اين مسأله را هم بايد منسى نشود . ممكن است كه در سال يك عدهء قابل ، اينكه هم درس بخوانند و هم تبليغ بكنند و هم مردم را آگاه كنند ؛ در غير ايام تعطيل هم به حسب نوبت قرار بدهند كه - يعنى ، مدرسين آنجا ، مراجع قرار بدهند - به حسب نوبت ، يك عدهاى چند ماه آنجا ، دو سه ماه اينجا ، دو سه ماه هم جاى ديگر . ما مىخواهيم تكليف الهى را ادا كنيم .
همانطور كه تحصيل يك تكليفى است ، تبليغ بالاتر است از او ، تحصيل مقدمهء تبليغ است ، مقدمهء انذار مردم است .
قرآن غنى ترين كتاب عالم ، در باب تعليم و تربيت
دانشگاهها هم همين طور است . ما يك وقت چشم باز كرديم ، ايران چشم باز كرد ، دانشگاه چشم باز كرد ديد از آن اختناق بيرون آمده است . آن وقت يك دستهاى بودند كه هر مطلب فاسدى را داشتند در دانشگاه به مغز جوانهاى پاك ما وارد مىكردند و كسى هم حق نداشت يك كلمه بگويد ، لكن حالايى كه اين اختناق فكرى و اختناق عملى از بين رفته است عذرى از براى دانشگاهيها ، روشنفكرها و اشخاصى كه مىتوانند اين
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 122 .