سخنرانى [ در جمع كاركنان وزارت دفاع ، ارتش و هلال احمر ( وحدت اقشار ملت ) ]
زمان : صبح 7 اسفند 1359 / 20 ربيع الثانى 1401
مكان : تهران ، جماران
موضوع : وحدت معنوى اقشار ملت - همدردى با صدمه ديدگان از جنگ تحميلى
حضار : اعضاى انجمنهاى اسلامى وزارت دفاع - نمايندگان پرسنل ادارهء عقيدتى سياسى نيروى زمينى ارتش - نمايندگان سازمان جوانان جمعيت هلال احمر جمهورى اسلامى ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
مهم بودن وحدت معنوى و روحانى
من اميدوارم كه اين اجتماعاتِ ابدان منتهى بشود به اجتماع ارواح ، و مهم آن است .
تشكيل سمينارها بسيار خوب است ، دعوت به وحدت بسيار مهم است ، لكن بايد اين سيمنارها و اجتماعاتِ بدنى در راه يك اجتماع روحانى و يك اجتماع عقلانى و يك اجتماع روحى و يك اجتماعِ مقصد باشد . كافى نيست كه ما و شما در يك محفلى جمع بشويم ، و در جاهاى ديگر هم همين طور ، لكن آن مقصدى كه مقصد اسلام است و مورد امر خداى تبارك و تعالى است و همهء انبيا براى آن مقصد آمدهاند از آن مقصد غفلت بشود . بايد گفتارها ، انسان را برساند به معنويات و برساند به توحيد كلمه و كلمهء توحيد . آسان است كه ما سمينار و مجامع درست كنيم و در آن مجمعها همه قشر اشخاص باشند ، از روحانى و از نظامى و از انجمنهاى اسلامى . اين يك امرى است كه آسان است ، لكن اين امر براى رسيدن به مقصود كافى نيست . بايد اين اجتماعاتى كه مىشود ، دنبال او و در خود او كوشش بشود به اينكه آن وحدت حقيقى - كه لازمهء يك امت مسلمان است و مورد توجه پيغمبران عالم است و مورد امر خداى تبارك و تعالى است - آن امر را دنبال كنيم كه حاصل بشود . در طبقات متعارف ملت و ملتها اين وحدت آسانتر است تا طبقات بالا - باصطلاح بالا - براى اينكه انسان يك موجودى است كه چنانچه مهار نشود و سر خود بار بيايد و يك علف هرزهاى باشد و تحت تربيت واقع نشود ، هر چه بزرگتر بشود به