جمعهها را در كجا شما ديديد كه مثل جنديها لباس بپوشند و در جبهه بروند ؟ كجا هست اينها ؟ در كجا شما ديديد كه سربازهايش و ارتشيهايش و رؤساى ارتشش اين طور فداكارى بكنند ؟ از آنها كشته مىشود ، باز جلو بروند . در كجا هست اين مسائل ؟ يك مسائلى است كه جز در راه صراط مستقيم انسانى حل نمىشود . براى اين است كه ملت ما با دولتش ، با ارتشش ، با اين چيزهايش دو تا نيستند . همه از هم هستند . از هم نمىترسند .
كىْ ما الآن گرفتارى اين را داريم كه تهرانمان يا اصفهانمان يا شيرازمان يا كجا ، حكومت نظامى بشود ؟ كى ما همچو نگرانى داريم كه مبادا فلان قشر ، فلان عشيره ، فلان - عرض مىكنم كه - جمعيت در اطراف ايران به ضد ما قيام كنند ؟ ما همچو نگرانى نداريم . يك چهار نفر بچه و جوان گولخوردهاى كه هستند ، اينها هم حالا ديگر فهميدند [ كه ] نبايد اين كارها را بكنند . ان شاء اللَّه درست بفهمند . اين يك مملكت نمونه است الآن ، و ما دلمان مىخواهد كه اين مملكت نمونه ، آن نمونهء عالى بشود ، و الگو بشود براى همهء مملكتها . اين مملكت ، شما در تاريخ نگاه كنيد از صدر تاريخ تا آخر ، اگر پيدا كرديد يك جايى را كه زنها و زنهاى جوانى كه حالا بايد - فرض كنيد كه - بروند سراغ جوانىشان ، و پيرزنش ، پيرمردش ، پيرزنش ، اين طور كوشش كند در اينكه پشتيبانى از ارتشش بكند ، پشتيبانى از پاسدارهايش بكند . شما كجا [ سراغ داريد ] ؟ اگر سراغ داريد ، بگوييد ما هم بفهميم . كجا شما همچو چيزى داريد كه دوش به دوش مردها و پاسدارها و ژاندارمرى و ارتش و همهء قواى مسلح ، دوش به دوش اينها ، زنها هم همراهى بكنند ؟ هر كه هر قدرى مىتواند . عراق اين طورى است ؟ همهء مردم عراق ؟ ! خيلى مضحك است اين مطلب . ايشان گفته بودند كه - آقاى صدام - كه فرق ما بين اينهايى كه داوطلب شدند براى ما - كه چهار صد هزار نفرند - با آنهايى كه در ايران هستند ، اينها به ما احترام مىگذارند و به ما توجه دارند ، آنها اصلًا پشتشان را كردند به پاسدارها و نظاميها ، اين خوب ، انسان دهنش باز است ، هر چه دلش بخواهد مىگويد . اما خوب وقتى مطالعه كنيد ، وقتى ايشان خيال مىكند كه عراق را توى محفظهاى گذاشتهاند [ و ] هيچ كس نمىبيندش ! يك محفظهاى هست كه جمعيت عراق توى آن محفظه است فقط ، هر چه به آنها نسبت بدهند هم چيز
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 294
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٩٤