نور كند ، وارد كند در نور وحى و نورانى باشد . قلب نورانى نمىتواند ببيند كه مَآثِر و مَفاخِرش را دارند زير پا مىگذارند و حرف نزند . نمىتواند يك قلب نورانى ببيند كه ملتش را به اين ذلّت كشيدند و افرادش در اطراف تهران هم باز يك سوراخ منزلشان است و اين صحبت نكند . و آنها مىخواهند كه شما را جورى بار بياورند كه در همهء امورشان بىتفاوت باشيد ؛ نپرسيد كه چرا اين مستمندان به حال مستمندى باقى ماندهاند ، و نفتهاى ما را ديگران مىبردند ، نپرسيد و در ذهنتان اصلًا نيايد . در ذهن وارد نشود كه يك همچو گرفتاريهايى هم ما داريم . شما حالا را ملاحظه نكنيد كه نور وارد شده است در قلبهاى شما ؛ شما پانزده سال پيش از اين ، بيست سال پيش از اين را ملاحظه كنيد ببينيد كه هيچ مقاومتى بود در مقابل آنهايى كه همه چيز ما را مىبردند ؟ نبود . كارى نداشتند به اين حرفها . يك دستهاى گاهى وقت يك نِقّى مىزدند . نه توى مجلسمان صحبت بود و نه توى مسجدمان صحبت بود ؛ و نه توى دانشگاهمان صحبت بود ، هيچ جا .
سخنى دربارهء ايّام اللَّه
امر دومى كه فرموده است خداى تبارك و تعالى به حضرت موسى :
وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ
اينها را متذكّر كن به « ايّام خدا » . همهء ايّام مال خداست ؛ لكن بعضى از ايّام يك خصوصيتى دارد كه براى آن خصوصيت « يوم اللَّه » مىشود . روزى كه پيغمبر اكرم هجرت كردند به مدينه ، اين روز « يوم اللَّه » است . روزى كه مكه را فتح كردند « يوم اللَّه » است . يومِ قدرتنمايى خداست كه يك يتيم را كه همه رَفضَش « 1 » كرده بودند ، نمىتوانست زندگى بكند تو وطن خودش ، تو خانهء خودش ، بعد از چندى فتح مكّه به دست او شد ؛ و آن قُلْدُرها و آن ثروتمندها و آن قدرتمندها همه در تحت سيطرهء او واقع شد ، و فرمود :
أنتُمُ الطُّلَقَاء « 2 »
ديگر آزادتان كردم ، برويد ؛ اين « يوم اللَّه » است . يوم خوارج ، روزى كه امير المؤمنين - سلام اللَّه عليه - شمشير را كشيد و اين فاسدها را ، اين
هامش
( 1 ) - طرد كردن و خارج ساختن .
( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 59 ، ح 6 . السنن الكبرى ، بيهقى ، ج 9 ، ص 118 .