سخنرانى [ در جمع وعّاظ تهران ( تكاليف روحانيون ) ]
زمان : 17 تير 1358 / 13 شعبان 1399
مكان : قم
موضوع : تكاليف روحانيون و اهل محراب و منبر
حضار : فلسفى ، محمد تقى - وعّاظ تهران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
اعتقاد قلبى در سخنگوى اسلامى
من چند جمله راجع به تكاليف كلى روحانيون و اهل محراب و منبر بايد عرض بكنم و بعد مشكلاتى كه هست .
آقايان روحانيون ، و خصوص اهل منبر ، خطبا ، اينها سخنگوى اسلام هستند . اگر حكومتى سخنگو مىخواهد ، سخنگوى اسلام ، آقايان خطبا هستند . وقتى مىتوانند آقايان خطبا سخنگوى يك اسلامى باشند ، آن اسلامى كه همه چيز در آن هست ، اگر خودشان را اسلامى كنند و مطالبى كه گفته مىشود اسلامى باشد و از قلب پاكيزهء اسلامى بيرون بيايد ، اين صلاحيت سخنگويى براى اسلام را دارد . سخنگوى دولتهاى ديگر هيچ كارى به اين ندارند كه اين حرفى كه تو مىزنى باوردارى ؛ از روى قلب است . به قلب هيچ كارى ندارند آنها ، فقط كار دارند كه اين خوب صحبت بكند و مطالب دولت را خوب ادا بكند ، حالا به حسب قلبش معتقد باشد يا نباشد كارى به آنها ندارد ، و از سخنگويى او هم چيزى كسر نمىشود .
اما اسلام اين طور نيست ، اسلام آن قدرى كه به قلب اعتنا دارد ، به زبان اعتنا ندارد ، مركز ، قلب است ، مركز ، لُبّ انسانى است . اگر خداى نخواسته شما حرفهايى كه مىزنيد همهاش اسلامى باشد لكن از يك قلب اسلامى بيرون نيايد ، اين شايستگى براى سخنگويى در اسلام ندارد ، و لو خيلى هم خوب صحبت كند . و اگر از قلب اسلامى بيرون بيايد ، يعنى قلبى كه اعتقاد دارد به مبانى اسلام ، ايمان آورده است به اينكه اسلام همه چيز