داشتند و از ساير چيزها غفلت كرده بودند ؛ آن يك توجه اينكه بايد اين سلسله برود ، كه خائن است ، و بايد يك حكومت اسلامى پيدا بشود . همانطور كه قبل از اينكه ما اين سد بزرگ را بشكنيم - در حالى كه توجه داشتيم به شكستن اين سد - از كارها و از حالات خودمان غافل بوديم ، كه مثلًا من فلان حاجت را دارم ، غافل بوديم ؛ و اين غفلت و توجه به مقصد پيشبرد كرد . همين طور حالا هم بايد اين چيزها [ رعايت بشود ] ؛ چون ما بين راه هستيم ، [ هنوز ] نرسيديم به مقصد ، ما راه داريم ، طولانى است راه .
مقدرات كشور در دست مردم
بايد باز ملت اين حال آمادهباش را كه داشته است ، و حال تحركى كه داشته است - اين را - حفظش بكند ؛ و از اين چيزهايى كه دستهاى اجانب و ناپاك بين مردم منتشر مىكنند اعتنا نكند به اينها . و اينهايى كه مىآيند و نمىگذارند كارها انجام بگيرد ، از ايشان جلوگيرى بشود ؛ تا اينكه اين نهضت به آخر برسد . نهضت بين راهى - اين - مثمر ثمر نيست ؛ نهضت به آخر برسد ، يك دولت مستقر پيدا بشود ، يك مجلس شوراى ملى - نه به آن معنايى كه در زمانهاى سابق پيدا مىشد كه مردم بىاطلاع بودند - يك مجلسى كه به نظر خود مردم باشد ، مردم خودشان نظر داشته باشند ، مقدرات دست خود مردم باشد ، اينها تحقق پيدا بكند ؛ آن وقت مردم بروند سراغ اينكه ما فقير هستيم .
همت ، كار ، شكيبايى
خيليها مىآيند - مثلًا يك جمعيتهايى - كه در ناحيهء ما فقر است و - نمىدانم - هيچ يك از آثار تمدن نيست و مريضخانه نداريم و اسفالت نداريم و آب نداريم ؛ و از اين مسائل . من گفتم به بعضيها ، كه خوب ، اين حالا پيدا شده است ، يا از اول بوده است ؟ معلوم است كه اين هميشه بوده ، اين قبلًا بوده . چيزى كه از اول بوده است ، به مجرد اينكه آنهايى كه خراب كردند ، يا عمل نكردند رفتند ، يك دفعه بايد درست بشود ؟ اينكه امكان ندارد . خوب ، حالا ما يك كارى كرديم كه اينها رفتند ؛ فرض كنيد كه ما ديگر عُرضهء اينكه كار ديگر انجام بدهيم نداريم ؛ حالا دست خودتان است ، خودتان درست كنيد .