موظف مىكند . و ما پس از اين به قدر مقدور شمهاى از آن را بيان مىكنيم .
در هر حال ، انسان متعبد بايد اوقات عبادتش موظف باشد . البته اوقات نماز را ، كه مهمترين عبادات است ، بايد حفظ كند و آنها را در اوقات فضيلت به جا آورد ، و در آن اوقات براى خود شغل ديگرى قرار ندهد . و همانطور كه براى كسب مال و منال و براى مباحثه و مطالعه ، وقت موظف قرار مىدهد ، براى اين عبادات نيز قرار دهد كه در آن وقت فارغ از امور ديگر باشد تا حضور قلب ، كه مغز و لبّ عبادات است ، براى او ميسور باشد . ولى اگر مثل نويسنده نماز را با تكلف به جا آورد و قيام به عبوديت معبود را از امور زايده بداند ، البته آن را تا آخر وقت امكان تأخير مىاندازد ، و در وقت اتيان آن نيز به واسطهء آنكه كارهاى مهمى به نظر و گمان خود مزاحم با آن مىبيند ، سر و دست شكسته اتيان مىكند . البته چنين عبادتى نورانيت ندارد ، سهل است ، مورد غضب الهى است و چنين شخصى مستخفّ به صلاة و متهاون در امر آن است . به خداى تعالى پناه مىبرم از خفيف شمردن نماز و مبالات نكردن به امر آن . اين اوراق گنجايش ذكر اخبار در اين باب را ندارد ، ولى بعضى از آن را ذكر مىكنيم براى عبرت .
عن محمّد بن يعقوب بإسناده عن أبي جعفر ، عليه السّلام ، قال : لا تتهاون بصلاتك ، فإنّ النّبىّ ، صلّى اللّه عليه و آله ، قال عند موته : ليس منّى من استخفّ بصلاته ، ليس منّى من شرب مسكرا لا يرد علىّ الحوض لا و اللّه . « 1 » « حضرت باقر ، عليه السلام ، فرمود به زراره ، عليه الرحمة : سستى مكن در امر نمازت ، زيرا كه رسول خدا ، صلّى اللّه عليه و آله ، فرمود در دم مردنش : « نيست از من كسى كه خفيف شمارد نمازش را ، از من نيست كسى كه بياشامد مسكرى ، به خدا قسم كه وارد نمىشود بر من نزد حوض . » و بإسناده عن أبي بصير ، قال قال أبو الحسن الأوّل ، عليه السّلام : لمّا حضرت ابى الوفاة ، قال لي : يا بنىّ ، لا ينال شفاعتنا من استخفّ بالصّلاة . « 2 » « جناب أبو بصير گويد كه حضرت كاظم ، عليه السلام فرمود چون پدرم را وفات رسيد فرمود به من : اى پسرك من ، همانا نايل نشود شفاعت ما را كسى كه استخفاف كند به نمازش . »
هامش
( 1 ) فروع كافى ، ج 3 ، ص 269 ، « كتاب الصلاة » ، « باب من حافظ على صلاته أو ضيّعها » ، حديث 7 .
( 2 ) فروع كافى ، ج 3 ، ص 270 ، « كتاب الصلاة » ، « باب من حافظ على صلاته اوضيّعها » ، حديث 15 .