شىء . [ 1 ] و از اين قبيل احاديث بسيار است .
چهارم ، شهادت ذاتيه است ، و مقصود شهادت وجوديّه است . و آن در كمّل اولياء تحقق يابد . و در نظر اولياء در جميع موجودات به يك معنى اين شهادت هست . و شايد آيهء شريفهء
شَهِدَ اللّه انّهُ لا الّا هُوَ و الْمَلائِكةُ و اولوا الْعِلْم .
[ 2 ] اشاره به شهادت ذاتيّه باشد ، زيرا كه حق تعالى در مقام احديّت جمع شهادت ذاتيّه به وحدانيّت خود دهد ، زيرا كه صرف وجود احديّت ذاتيّه دارد و در طلوع يوم القيمة ظهور به وحدانيّت تامّه كند . و اين احديّت اول در مرآت جمع ، و پس از آن در مرآت تفصيل ظهور كند ، و لهذا فرموده :
وَ المَلائِكَةُ و اولوُا الْعِلْم
. و در اينجا مقاماتى از معارف است كه از عهدهء اين اوراق خارج است .
وصل [ روايتى راجع به اذان گفتن در معراج پيامبر ] :
عن محمد بن مسعود العياشى في تفسيره عن عبد الصمد بن بشير ، قال : ذكر عند أبي عبد اللّه بدء الاذان إلى ان قال : انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كان نائما في ظلّ الكعبة ، فاتاه جبرئيل ، و معه طاس فيه ماء من الجنّة ، فايقظه و امره ان يغتسل به . ثمّ وضع في محمل له الف الف لون من نور ، ثمّ صعد به حتّى انتهى الى ابواب السّماء . فلمّا رأته الملائكة ، نفرت عن أبواب السّماء و قالت : الهين :
إله في الارض و إله في السّماء . فامر اللّه جبرئيل ، فقال : اللّه اكبر ، اللّه اكبر .
فتراجعت الملائكة نحو أبواب السّماء ، ففتحت الباب ، فدخل حتّى انتهى إلى السّماء الثّانية ، فنفرت الملائكة عن أبواب السّماء ، فقال : اشهد ان لا إله الّا اللّه ، اشهد ان لا إله الّا اللّه . فتراجعت الملائكة ، و علمت انّه مخلوق ، ثمّ فتح الباب ، فدخل . . . الحديث [ 3 ]
هامش
[ 1 ] - « ديدم هر چه نيكى است جمع آمده در بريدن طمع از آنچه در دست مردم است . و كسى كه در هيچ چيز اميد به مردم نبندد و همهء امور خود را به خداوند تعالى واگذارد ، خداى تعالى در همه چيز حاجت او را بر آورد . » منبع پيشين ، حديث 3 .
[ 2 ] - « خدا گواهى داد كه خدايى نيست جز او ، و ملائكه و صاحبان دانش ( نيز چنين شهادت دادند ) . » ( آل عمران - 18 )
[ 3 ] - « در محضر امام صادق ( ع ) از آغاز اذان سخن مىراندند ، تا اينكه آن حضرت عليه السلام فرمود :