1 . آن كه مرا فرستاد حقّ است ( باب 8 ، جملهء 26 ) .
2 . من از جانب خدا صادر شدهام و آمدهام زيرا كه من از پيش خود نيامدهام بلكه او مرا فرستاد ( باب 8 ، جملهء 42 ) .
3 . پدرى كه مرا فرستاد نيز براى من شهادت مىدهد ( باب 8 ، جملهء 18 ) .
( سابقاً اشاره كرديم كه كلمهء « پدر » در كتب مقدّس مسيحيان به معنى آفريدگار و صاحب و مالك آمده است . در باب هشتم انجيل يوحنّا نيز شواهدى بر اين موضوع وجود دارد ) .
همهء اين تعبيرات مىرساند كه عيسى خود را رسول و پيامبر و فرستادهء خداوند معرّفى كرده ، و اين بر خلاف چيزى است كه اولياى كليسا به سوى آن دعوت مىكنند .
به علاوه در اناجيل بارها عنوان « پسر انسان » بر مسيح اطلاق شده ، بهطورى كه نويسنده قاموس مقدّس اظهار مىدارد ، در هشتاد مورد چنين عنوانى بر مسيح عليه السلام اطلاق شده است ! « 1 » و اين تعبير مىرساند كه عيسى اصرار داشته است او را به عنوان يك بشر بشناسند .
و از همه جالبتر اينكه ، مطابق صريح انجيل متّى ، حضرت مسيح عبادت و بندگى را مختصّ خداوند دانسته ، آنجا كه مىگويد :
« پس ابليس او ( مسيح ) را به كوهى بسيار بلند برد و همهء ممالك
هامش
( 1 ) . قاموس مقدّس ، ص 806 .