آنها معتقدند : « قصد از بعثت انبيا اين بود كه مشيّت حضرت الهى را اعلام كرده ، شؤون دينى را اصلاح نمايند و مخصوصاً قصد عمده و كلّى انبيا ، اخبار از آمدن مسيح و خلاصى عالم بوده است و ايشان آن قوّه فعّاله و مؤثّرهاى بودهاند كه قوم را به راه راست هدايت مىنمودهاند و مداخلهء عظيم در امور سياسيه داشتهاند » . « 1 »
و از اين بيان بهخوبى استفاده مىشود كه مسيح ما فوق پيامبران بوده و هدف اصلى بعثت پيامبران ، در درجهء نخست اين بود كه خبر از آمدن او دهند .
ولى جالب توجّه اينجاست كه بر خلاف عقيدهء مسيحيان امروز ، از گوشه و كنار همين اناجيل كنونى به خوبى برمىآيد كه هدف از فرستادن عيسى همچون ساير انبيا ، براى ارشاد و هدايت خلق و سوق دادن آنها بهسوى آفريدگار جهان و نجات مردم از گناهان از طريق موعظه و راهنمايى و نصيحت و پند و توبه بوده است .
در انجيل لوقا چنين مىخوانيم :
« . . . او ( عيسى ) در هر شهرى و دهى گشته ، موعظه مىنمود و به ملكوت خدا بشارت مىداد و آن دوازده با وى بودند » . « 2 »
اين انجيل و ساير اناجيل مملو است از موعظههاى مسيح و ارشاد و دعوت مردم به سوى خدا .
در انجيل يوحنّا اين تعبيرات كراراً از زبان مسيح نقل شده است .
هامش
( 1 ) . قاموس مقدّس ، ص 874 .
( 2 ) . انجيل لوقا ، باب 8 ، جملهء 1 .