31 : گوشهگيرى
قال الكاظم عليه السلام : « يا هِشامُ الصَّبْرُ عَلَى الْوَحْدَةِ عَلامَةُ قُوَّةِ الْعَقْلِ ، فَمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ تَبارَكَ وَتَعالى اعْتَزَلَ أَهْلَ الدُّنْيا وَالرّاغِبينَ فيها ، وَرَغِبَ فيما عِنْدَ رَبِّه وَكانَ اللَّهُ آنِسَهُ فىِ الوَحْشَةِ وَصاحِبَهُ فىِ الوَحْدَةِ وَ غِناهُ فرى الْعَيْلَةِ وَمُعِزَّهُ في غَيْرِ عَشيرَةٍ » . « 1 »
امام كاظم عليه السلام به هشام فرمود : « صبر و سازش با تنهايى نشان قدرت عقل است ، هركه با خداى تبارك و تعالى آشنا شود ، ازدنيا و دلباختگان دنيا كناره گيرد ، و بدانچه نزد خداست دل بندد ، خدا در وحشت انيس او ، و در تنهايى رفيق او ، و بىنيازى او در زمان ندارى وعزّت او در بى كسى است » .
حديث دربارهء بحث جدايى از اهل دنياست ، و منظور از « وحدت » در اين حديث ، وحدت در مقابل اهل دنياست . فرمود : صبر بر كنارهگيرى از اهل دنيا نشانهء قدرت عقل است ، پس كسى كه خدا را به خوبى بشناسد از اهل دنيا و راغبين در دنيا جدا شده و راغب فيما عنداللَّه مىشود و در اين صورت است كه خداوند چند هدف براى او تشكيل مىدهد : اوّل اينكه در وحشت ، انيس او خداست ، دوم اينكه در تنهايى ، همنشين او خداست سوم اينكه بى نيازى او در فقر خداست و چهارم
هامش
( 1 ) بحارالانوار ، ج 70 ، ص 111 ؛ ميزان الحكمه ، مادّهء « العزلة » .