تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف فقه مقارن ( فارسى ) — صفحة 370

مساهمون:

ص٣٧٠
« « هُوَ أَنشَأَكُمْ مِّنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا » ؛ خداوند شما را از زمين ( خاك ) آفريد و از شما آبادانى آن را خواسته است » . « 1 » اسلام از فساد و تباهى در زمين نهى و آنان را كه به فساد و تباهى در زمين روى مىآورند ، شديداً نكوهش كرده است : « « . . . وَيُفْسِدُونَ فِى الْأَرْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ » ؛ آنان كه در زمين فساد مىكنند ، دورى از رحمت خدا براى آنهاست و بدى و مجازات سراى آخرت » . « 2 » قرآن كريم در معرّفى يكى از منافقان عصر رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « « وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِى الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَايُحِبُّ الْفَسَادَ » ؛ هنگامى كه روى برگرداند ( و از نزد تو خارج شد ) در راه فساد در زمين كوشش مىكند و زراعت‌ها و چهارپايان را نابود مىسازد ( با اينكه مىداند ) خدا فساد را دوست ندارد » . « 3 » اين آيه نابودسازى محيط زيست و آسيب رساندن به گياهان و حيوانات را ، مصداق روشن « فساد فى الارض » ناميده و به شدّت از آن نهى كرده است ، چرا كه در آيهء بعد چنين شخصى را تهديد به جهنم مىكند و مىفرمايد : « وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ » . « 4 » اسلام مخصوصاً با وضع قاعده لاضرر ( لا ضرر و لا ضرار فى الاسلام ) ، از اين نوع ضرر رسانى به
هامش
( 1 ) . هود ، آيهء 61 . ( 2 ) . رعد ، آيهء 25 . ( 3 ) . بقره ، آيهء 205 . ( 4 ) . بقره ، آيهء 206 .