و غضب الهى در آن روز و شب خواهد بود » . « 1 »
از اين حديث شريف معنى چهارمى براى احتشام استفاده مىشود و آن خوددارى كردن و بىاعتنايى نمودن است .
نكته شرايط دوستى
مىدانيم كه اسلام همهء مسلمانان را برادر يكديگر شمرده كه اين بالاترين رابطه و پيوند عاطفى در ميان دو انسان است و به همهء مسلمين سفارش كرده كه با يكديگر همچون دو برادر صميمى رفتار كنند ، و براى آنها حقوق متقابل فراوانى ذكر شده كه اگر جمعآورى شود خود يك كتاب خواهد شد .
بهيقين بهدست آوردن اينچنين دوستان گرچه زياد مشكل نيست ولى نگهدارى آنها آسان نمىباشد .
دوستان را بههنگام گرفتارىها و مشكلات و پشت كردن دنيا به انسان مىتوان شناخت .
در حديثى كه مرحوم كلينى در جلد دوم كافى نقل كرده است مىخوانيم :
هنگامى كه امير مؤمنان عليه السلام در بصره بود كسى از ميان مجلس برخاست و عرض كرد : « اى اميرمؤمنان !
أَخْبِرْنَا عَنِ الْإِخْوَانِ
؛ برادران حقيقى را به ما معرفى كن » .
امام عليه السلام فرمود : «
الْإِخْوَانُ صِنْفَانِ إِخْوَانُ الثِّقَةِ وَإِخْوَانُ الْمُكَاشَرَةِ فَأَمَّا إِخْوَانُ الثِّقَةِ فَهُمُ الْكَفُّ وَالْجَنَاحُ وَالْأَهْلُ وَالْمَالُ فَإِذَا كُنْتَ مِنْ أَخِيكَ عَلَى حَدِّ الثِّقَةِ فَابْذُلْ لَهُ مَالَكَ وَبَدَنَكَ وَصَافِ مَنْ صَافَاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ وَاكْتُمْ سِرَّهُ وَعَيْبَهُ وَأَظْهِرْ مِنْهُ الْحَسَنَ وَاعْلَمْ أَيُّهَا السَّائِلُ أَنَّهُمْ أَقَلُّ مِنَ الْكِبْرِيتِ الْأَحْمَرِ وَأَمَّا إِخْوَانُ الْمُكَاشَرَةِ فَإِنَّكَ تُصِيبُ لَذَّتَكَ مِنْهُمْ فَلا تَقْطَعَنَّ ذَلِكَ مِنْهُمْ وَلَا تَطْلُبَنَّ مَا وَرَاءَ ذَلِكَ مِنْ ضَمِيرِهِمْ
هامش
( 1 ) . دعائم الاسلام ، ج 2 ، ص 106 ، ح 341 .