در حالى كه جملهء « اسقنا » ( ما را سيراب كن ) به هر دو گروه از ابرها اشاره مىكند . امام عليه السلام عرضه مىدارد : « ما را با ابرهاى رام سيراب كن نه با ابرهاى سركش » . يعنى آنها هم سيراب مىكنند ولى توأم با آسيبهاى مختلفى هستند .
شبيه اين سخن چيزى است كه در دعاى باران از امام اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده است ؛ در اين دعا حضرت بارانى را تقاضا مىكند كه مايهء بركت نهرها ، رويش درختان ، ارزان شدن ارزاق ، پرنشاط شدن انسانها و حيوانها و پرورش زراعتها و پرشير شدن پستان حيوانات گردد نه بارانى كه ضرر و زيان رساند و مشكلات گوناگون و پىدرپى بيافريند . « 1 »
نكتهها
1 . صلاة الاستسقاء ( نماز باران )
در دستورات اسلامى وارد شده است كه هرگاه باران تأخير بيفتد و مردم در زحمت قرار گيرند رو به درگاه خدا آورند و بعد از سه روز روزهء پىدرپى بهطور گروهى به خارج شهر بروند و در زير آسمان نماز باران را كه آداب خاصى دارد بهجا آورند . از گناهان خود توبه كنند و خدا را به اسماء حسنايش بخوانند و دعا كنند تا باران رحمت الهى نازل گردد .
بارها و بارها تجربه شده است - و ما خود نيز تجربه كرديم كه خود داستان مفصلى دارد - كه باران رحمت الهى به فاصلهء كمى بعد از نماز استسقاء باريده است .
بسيارى از آداب آن مانند نماز عيد است و در روايات آمده كه اگر روز دوشنبه انجام شود بهتر است . مؤذنان پيشاپيش امام بهسوى خارج شهر حركت مىكنند و نماز بدون اذان و اقامه خوانده مىشود يكصد بار رو به قبله تكبير
هامش
( 1 ) . رجوع شود به مستدرك الوسائل ، ج 6 ، ابواب صلاة الاستسقاء ، باب 1 ، ص 179 ، ح 2 .