شرح و تفسير بارانهاى مفيد
باران يكى از نعمتهاى بزرگ الهى است كه در قرآن مجيد بارها بهعنوان نعمت و همچنين بهعنوان آيتى از آيات حق به آن اشاره شده است اين نعمت الهى گاهى خالى از ضايعات است ، ابرها نرمنرم مىبارند بىآنكه طوفان و صاعقه و گردبادى همراه داشته باشد . امام عليه السلام در كلام خود آنها را ابرهاى رام و تسليم شمرده ، و گاه با طوفانها و صواعق و گردبادها همراه است كه در عين باريدن ، ضايعات فراوانى همراه دارد . آتش صاعقه انسانها و خانههايى را مىسوزاند و خاكستر مىكند و گردباد و طوفان سبب ويرانى خانهها و امارتها و ريشهكن شدن درختان مىشود .
به همين دليل امام عليه السلام در دعاى باران خود عرضه مىدارد : « خداوندا ! بهوسيلهء ابرهاى رام به ما باران عنايت كن نه بهوسيلهء ابرهاى سركش » ؛ (
فِى دُعَاءٍ اسْتَسْقَى بِهِ اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ السَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا
) . جمعى از شارحان نهجالبلاغه اين كلام امام عليه السلام را طور ديگرى تفسير كردهاند گفتهاند : منظور از ابرهاى رام و تسليم ، ابرهاى بارانزا و منظور از ابرهاى سركش ، ابرهاى بدون باران و پرسر و صداست .
و ظاهراً مرحوم سيد رضى نيز در شرح زيبايى كه براى اين كلام نوشته و بعداً آن را تفسير خواهيم كرد كلام امام عليه السلام را همينگونه تفسير كرده است .