شنبه و يكشنبه و دوشنبه را روزه بگيرند ) .
روز دوشنبه فرا رسيد ، آن حضرت به بيابان رفتند و جمعيت زيادى همراه ايشان از شهر خارج شدند ، سپس امام بالاى منبر رفت و حمد و ثناى الهى بهجا آورد و عرضه داشت : « خدايا ، پروردگارا ! تو حقّ ما اهل بيت را عظيم داشتى و بر همين اساس مردم به ما توسل جستهاند ، همانگونه كه تو امر كردى آنان اميد به فضل تو دارند و منتظر احسان تواند ، تو نيز بارانى نافع و فراگير ، بارانى بدون تأخير و خالى از ضرر بر آنان فرو فرست ، بارانى كه پس از رسيدن آنان به خانههايشان آغاز گردد » . « 1 »
راوى اين خبر مىگويد : به آن خدايى كه محمّد صلى الله عليه و آله را به حق مبعوث ساخت سوگند كه پس از دعاى آن حضرت مشاهده كرديم ابرهاى متراكم در آسمان ظاهر شدند و رعد و برق شديدى پديد آمد و مردم با سرعت بهسوى خانههايشان به راه افتادند گويى از باران شديدى فاصله مىگرفتند .
امام عليه السلام خطاب به آنان فرمود : اين ابر مربوط به شما نيست مربوط به فلان منطقه است . ابرها عبور كردند و گذشتند ، ابر ديگرى ظاهر شد فرمود : اين ابر نيز مربوط به شما نيست و مربوط به فلان منطقه است ؛ ده بار ابرها آمدند و رفتند .
هنگامى كه ابر يازدهم ظاهر شد امام عليه السلام فرمود : اين مال شماست ، شكر خدا را بهجا آوريد و بدانيد كه اين ابر نمىبارد تا وارد خانههايتان شويد هنگامى كه به خانهها رسيدند باران دانهدرشتى شروع به باريدن كرد بهگونهاى كه تمام ظرفها و استخرها و بيابانها پر از آب شد و مردم همگى زمزمه مىكردند : «
هنيئاً لولد رسول اللَّه كراماته
؛ اين كرامات بر فرزند پيغمبر گوارا باد » . « 2 »
هامش
( 1 ) . احتمال دارد كه امام عليه السلام اين دعا را بعد از نماز استسقاء بهجا آورده و نيز محتمل است كه حتى بدون نماز استسقاء اين دعاى پرمعنى را خوانده و بهسبب آن ، بارانى پربركت باريده است .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 49 ، ص 180 .