2 . قطع بركات آسمانى بر اثر گناهان
از آيات قرآن و روايات اسلامى استفاده مىشود كه يكى از عوامل خشكسالى و كمى باران ، گناهانى است كه مردم مرتكب مىشوند و بهسبب آن از اين رحمت واسعهء الهى محروم مىگردند .
در سورهء نوح در ماجراى گفتوگوى اين پيغمبر بزرگ الهى با مردم آن زمان مىخوانيم كه آن حضرت مىفرمايد : از گناهان خود استغفار كنيد تا بارانهاى پربركت نازل گردد : « اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّاراً * يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَاراً » .
و در آيهء 130 سورهء اعراف مىخوانيم : « « وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ » ؛ ما آل فرعون را به خشكسالى و زيانهاى مالى گرفتار ساختيم شايد از راه نادرست خود بازگردند » .
در ذيل خطبهء 115 اين حديث را از امام صادق عليه السلام آورديم كه مىفرمايد : «
إِذَا فَشَتْ أَرْبَعَةٌ ظَهَرَتْ أَرْبَعَةٌ إِذَا فَشَا الزِّنَا ظَهَرَتِ الزَّلازِلُ وَإِذَا أُمْسِكَتِ الزَّكَاةُ هَلَكَتِ الْمَاشِيَةُ وَإِذَا جَارَ الْحُكَّامُ فِى الْقَضَاءِ أُمْسِكَ الْقَطْرُ مِنَ السَّمَاءِ وَ إِذَا خُفِرَتِ الذِّمَّةُ نُصِرَ الْمُشْرِكُونَ عَلَى الْمُسْلِمِين
؛ هنگامى كه چهار گناه شايع بشود چهار بلا دامنگير مردم مىشود : هنگامى كه « زنا » شايع شود زلزلهها آشكار مىگردد و هنگامى كه مردم از دادن زكات امساك كنند مرگومير در چهارپايان مىافتد و هنگامى كه حاكمان در قضا ستم كنند آسمان از باريدن باران بازمىايستد و هنگامى كه پيمانها شكسته شود مشركان بر مسلمين پيروز مىشوند » . « 1 »
هنگامى كه امام صادق عليه السلام فتواى نادرست ابوحنيفه را در بعضى از مسائل مىشنود مىفرمايد : «
فِى مِثْلِ هَذَا الْقَضَاءِ وَشِبْهِهِ تَحْبِسُ السَّمَاءُ مَاءَهَا وَتَمْنَعُ الْأَرْضُ بَرَكَتَهَا
؛ بهدليل اينگونه قضاوتها و مانند آن ، آسمان آب خود را حبس
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 76 ، ص 21 ، ح 13 .