وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِى سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ » ؛ مسلّماً خداوند رحمت خود را شامل حال پيامبر و مهاجران و انصار ، كه در زمان عسرت و شدّت ( در جنگ تبوك ) از او پيروى كردند ، نمود ؛ بعد از آنكه نزديك بود دلهاى گروهى از آنها ، از حقّ منحرف شود ( و از ميدان جنگ بازگردند ) ؛ سپس خدا توبهء آنها را پذيرفت ، كه او نسبت به آنان مهربان و رحيم است ! » .
همچنين در آيهء 74 سورهء انفال آمده است : « « وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوا وَّنَصَرُوا أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ » ؛ و آنها كه ايمان آوردند و هجرت نمودند و در راه خدا جهاد كردند ، و آنها كه پناه دادند و يارى نمودند ، آنان مؤمنان حقيقىاند ؛ براى آنها ، آمرزش ( و رحمت خدا ) و روزى شايستهاى است » .
در احاديث اسلامى كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام رسيده نيز فضايل فراوانى براى طائفهء انصار ذكر شده است . ازجمله در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه فرمود : «
إِنِّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْن
» تا آنجا كه فرمود : «
أَلا إِنَّ أَهْلَ بَيْتِى عَيْنِيَ الَّتِي آوِى إِلَيْهَا أَلا وَإِنَّ الْأَنْصَارَ تُرْسِي فَاعْفُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ وَأَعِينُوا مُحْسِنَهُمْ
؛ من از ميان شما مىروم و دو چيز گرانمايه در ميان شما مىگذارم . . .
آگاه باشيد كه اهل بيت من بهمنزلهء چشمان مناند كه به آنها اعتماد مىكنم و انصار ، سپر من ( دربرابر دشمنان ) هستند . خطاكار آنها را ببخشيد و نيكوكار ايشان را يارى كنيد » . « 1 »
در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم : «
وَ مَا سُلَّتِ السُّيُوفُ وَلا أُقِيمَتِ الصُّفُوفُ فِى صَلاةٍ وَلا زُحُوفٍ وَلا جُهِرَ بِأَذَانٍ وَلا أَنْزَلَ اللَّهُ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا حَتَّى أَسْلَمَ أَبْنَاءُ الْقَيْلَةِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ
؛ شمشيرها كشيده نشد و صفوف ( پرجمعيت )
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 22 ، ص 311 ، ح 14 .