465 فِى مَدْحِ الْأَنْصَارِ هُمْ وَاللَّهِ رَبَّوُا الإِسْلَامَ كَمَا يُرَبَّى الْفِلْوُ ، مَعَ غَنَائِهِمْ ، بِأَيْدِيهِمُ السِّبَاطِ ، وَأَلْسِنَتِهِمُ السِّلَاطِ .
امام عليه السلام در مدح و ستايش انصار چنين فرمود :
بهخدا سوگند آنها اسلام را همچون فرزندى در دامانشان پرورش دادند با دستهاى گشاده و پرسخاوت و زبانهاى گويا و فصيح ، با اينكه نياز مادى به آن نداشتند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
تنها موردى كه مرحوم خطيب در مصادر اضافه بر نهجالبلاغه ذكر مىكند اين است كه زمخشرى در ربيعالابرار آن را با تفاوتى ذكر كرده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 315 ) .
ولى در نسخهء ربيعالابرارى كه ما در دست داريم هيچ تفاوتى با آنچه در نهجالبلاغه آمده است ديده نمىشود .