در كتاب غررالحكم از همان حضرت نقل شده كه فرمود : «
حُبُّ الدُّنْيا يفْسِدُ الْعَقْلَ وَ يصِمُّ الْقَلْبَ عَنْ سَمَاعِ الْحِكْمَةِ وَ يوجِبُ أَلِيمَ الْعِقَابِ
؛ حب دنيا عقل و خرد را فاسد و قلب را دربرابر شنيدن گفتار حكمتآميز كر مىكند و موجب كيفرهاى دردناك مىشود » . « 1 »
2 . ارزش وجود انسان
انسان سرمايهاى در اختيار دارد كه بسيار پرارزش است و اين سرمايه همان روح الهى و نفس شريف انسانى و عمرى است كه خدا در دنيا به او ارزانى داشته است .
همان گوهر شريفى كه فرشتگان در برابر آن سجده كردند و بهسبب آن ، خداوند مقام خليفة اللهى به بشر داد .
اين سرمايه را با هيچ ارزش مادى و دنيوىنمىتوان برابر ساخت . حتى اگر تمام دنياى مادى را با آن همه ثروت و مقام و وسيلهء رفاهى و زرق و برق به انسان بدهند و روح الهىاش را از او بگيرند گرفتار خسران شديدى شده است .
و همانگونه كه امام عليه السلام در گفتار حكيمانهء بالا فرمود ، هيچ ثمن و بهايى جز بهشت برين و قرب پروردگار نمىتواند در برابر آن قرار گيرد .
قرآن مجيد نيز به اين معنا اشاره كرده آنجا كه مىفرمايد : « « إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِى التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِى بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ » ؛ خداوند از مؤمنان ، جانها و اموالشان را خريدارى كرده ، كه ( در برابرش ) بهشت براى آنان باشد ؛ ( به اينصورت كه ) در راه خدا پيكار مىكنند ، مىكشند و كشته مىشوند ؛ اين وعدهء
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ح 857 .