و حتى اعتراض به حكمت پروردگار بود كه سرچشمهاى جز تكبر نداشت .
سركشان قريش و بتپرستان مكه نيز بهسبب همين رذيلهء خطرناك در برابر اسلام صفآرايى كردند و سرانجام به شكست و ذلت گرفتار شدند .
قرآن مجيد دربارهء گمراهان قوم نوح عليه السلام از زبان آن پيغمبر بزرگ مىگويد :
« « وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِى آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَاراً » ؛ و من هر زمان آنها را دعوت كردم كه ( ايمان بياورند و ) تو آنها را بيامرزى ، انگشتان خويش را در گوشهايشان قرار داده و لباسهايشان را بر خود پيچيدند ، و در مخالفت اصرار ورزيدند و به شدّت استكبار كردند ! » . « 1 »
و دربارهء وليد بن مغيرهء مخزومى كه راه مبارزهء با قرآن را به مشركان نشان داد مىفرمايد : « « ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ * ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ * فَقَالَ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ » ؛ بعد چهره در هم كشيد و عجولانه دست به كار شد سپس پشت ( به حق ) كرد و تكبّر ورزيد و سرانجام گفت : ( اين قرآن ) چيزى جز افسون و سحرى همچون سحرهاى پيشينيان نيست ! » . « 2 »
سرانجام دربارهء همهء متكبران جهان مىفرمايد : « « فَادْخُلُوا أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ » ؛ به آنان گفته مىشود : از درهاى جهنّم وارد شويد ، جاودانه در آن بمانيد ؛ چه بد جايگاهى است جايگاه متكبّران ! » . « 3 »
از اين آيهء شريفه بهخوبى استفاده مىشود كه يكى از عوامل مهم دوزخى شدن همان استكبار است .
در احاديث نيز نكوهش شديد و گستردهاى درمورد كبر و غرور شده ازجمله
هامش
( 1 ) . نوح ، آيهء 7 .
( 2 ) . مدثر ، آيات 22 - / 24 .
( 3 ) . زمر ، آيهء 72 .