عَلَيكَ وَ أَنْعِمْ عَلَى مَنْ شَكَرَكَ فَإِنَّهُ لَازَوَالَ لِلنَّعْمَاءِ إِذَا شُكِرَتْ وَ لَابَقَاءَ لَهَا إِذَا كُفِرَتْ الشُّكْرُ زِيادَةٌ فِى النِّعَمِ وَ أَمَانٌ مِنَ الْغِيرِ
؛ در تورات نوشته شده است : كسى كه به تو نعمت بخشيده شكر او را بهجاى آور و كسى كه از تو تشكر مىكند نعمت را بر او افزون كن زيرا هنگامى كه شكر نعمت بهجاى آورده شود نعمت زوال نمىپذيرد و هنگامى كه كفران شود بقايى نخواهد داشت و شكر ، سبب زيادىِ نعمتها و امان از دگرگونىهاست » . « 1 »
امام صادق عليه السلام در روايت ديگرى درمورد دعا مىفرمايد : «
فَأَكْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ فَإِنَّهُ مِفْتَاحُ كُلِّ رَحْمَةٍ وَ نَجَاحُ كُلِّ حَاجَةٍ وَ لَاينَالُ مَا عِنْدَ اللَّهِ إِلَّا بِالدُّعَاءِ فَإِنَّهُ لَيسَ مِنْ بَابٍ يكْثُرُ قَرْعُهُ إِلَّا أَوْشَكَ أَنْ يفْتَحَ لِصَاحِبِهِ
؛ بسيار دعا كن چراكه دعا كليد هر رحمت و سبب رسيدن به هر حاجت است و به آنچه نزد خداست جز با دعا نمىتوان رسيد ( و دعا سرانجام به اجابت مىرسد ) زيرا هر درى را بسيار بكوبند اميد آن مىرود كه باز شود » . « 2 »
در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله درمورد توبه مىخوانيم : «
لَيسَ شَىءٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنْ مُؤْمِنٍ تَائِبٍ أَوْ مُؤْمِنَةٍ تَائِبَةٍ
؛ هيچ كسى نزد خداوند محبوبتر از مرد و زن توبهكار نيست » . « 3 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 94 ، ح 3 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 90 ، ص 299 ، ح 33 .
( 3 ) . همان ، ج 6 ، ص 21 ، ح 15 .