و اموال و مقامات دنيوى را نه تنها براى خود افتخارى نمىدانند بلكه آن را سبب از دست دادن توفيقات بيشتر و مهمترى محسوب مىدارند ؛ درست به عكس دنياپرستان كه آن را افتخار مىشمرند هرچند توفيقات بيشترى را براى رسيدن به معنويات از دست بدهند .
و در ششمين و هفتمين وصف مىفرمايد : « با آنچه دنياپرستان با آن در صلحاند دشمناند و با آنچه دنياپرستان با آن دشمناند در صلحاند » ؛ (
أَعْدَاءُ مَا سَالَمَ النَّاسُ ، وَ سَلْمُ مَا عَادَى النَّاسُ !
) . روشن است كه دنياپرستان با شهوات دنيا ولذات نامشروع آن وافتخار ومباهات به فزونى مال و ثروت پيوند دوستى بستهاند چيزى كه اولياءاللَّه با آن مخالفاند و از سويى ديگر ، دنياپرستان ، با تقوا و پرهيزكارى و زهد و ايثار و فداكارى دشمناند همان چيزهايى كه اولياءاللَّه با آن پيمان صلح و دوستى بستهاند .
اولياءاللَّه طرفدار حقاند و دنياپرستان مخالف آن ، چون اجراى حق منافع كثيف آنها را بر باد مىدهد و به عكس ، اولياءاللَّه دشمن ظلم و ستم هستند چيزى كه دنياپرستان پيوسته از آن طرفدارى مىكنند زيرا اهداف شوم آنها را تحقق مىبخشد .
در هشتمين و نهمين توصيف آنها مىفرمايد : « كتاب خدا ( قرآن مجيد ) بهوسيلهء آنها فهميده مىشود و آنها نيز بهوسيلهء قرآن حقايق را درك مىكنند » ؛ (
بِهِمْ عُلِمَ الْكِتَابُ وَبِهِ عَلِمُوا
) . آرى از يكسو حقجويان و حقطلبان بهسراغ آنها مىروند و حقايق قرآن را از آنها دريافت مىدارند و از سويى ديگر خود آنها نيز بهسراغ قرآن مىروند و حقايق را از آن درمىيابند و به تعبير ديگر سرچشمهء فهم مردم از قرآن ، آنها هستند و سرچشمهء علوم آنها قرآن است .
قرآن مجيد در سورهء عنكبوت آيهء 49 مىفرمايد : « « بَلْ هُوَ آياتٌ بَيناتٌ فى
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 458
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٥٨