مردم و موقعيت آنان در افكار عمومى بهسبب قرآن مجيد است كه آنها را ستوده و منزلت آنها را روشن ساخته است .
در واقع مضمون اين دو جمله همان است كه بهصورت ديگر در حديث ثقلين آمده است آنجا كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : «
إِنِّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَينِ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِى أَهْلَ بَيتِى وَ إِنَّهُمَا لَنْ يفْتَرِقَا حَتَّى يرِدَا عَلَى الْحَوْضَ
» . « 1 »
سپس امام عليه السلام در دوازدهمين و آخرين وصف اولياءاللَّه مىفرمايد : « بالاتر از آنچه به آن اميد دارند و دل بستهاند اميدوار كنندهاى نمىبينند و برتر از آنچه از آن مىترسند مايهء ترس سراغ ندارند » ؛ (
لَا يَرَوْنَ مَرْجُوّاً فَوْقَ مَا يَرْجُونَ ، وَ لَامَخُوفاً فَوْقَ مَا يَخَافُونَ
) . آرى آنها به لطف عميم و بىپايان خداوند اميدوارند كه بالاتر از آن چيزى نيست و از خشم و سخط او مىترسند كه مخوفتر از آن چيزى نمىباشد و در حقيقت ، خوف و رجاء ، وجود آنها را پر كرده و به همين دليل نه دلبستگى به غير او دارند ، نه غير او را در سرنوشت خود مؤثر مىدانند و نه از غير او بيمناكاند و همين امر مايهء صبر و استقامت و ثبات آنها در تمام حوادث زندگى است .
در حكمت 82 نيز تعبيرى شبيه همين تعبير آمده بود آنجا كه فرمود : شما را به پنج چيز سفارش مىكنم كه براى بهدست آوردن آن هرقدر تلاش و كوشش كنيد بهجاست . سپس فرمود : «
لَا يرْجُوَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا رَبَّهُ وَ لَايخَافَنَّ إِلَّا ذَنْبَه
؛ هيچكس از شما اميدش جز به پروردگارش نباشد و از هيچچيز جز گناهش نهراسد » .
هامش
( 1 ) . براى اطلاع از مدارك اين حديث معتبر به جلد نهم پيام قرآن تحت عنوان « حديث ثقلين » مراجعه شود در آنجا بيست و دو مدرك از صحاح معروف اهل سنت و سنن و غير آنها ذكر شده است .