431 الرِّزْقُ رِزْقَانِ : طَالِبٌ ، وَ مَطْلُوبٌ . فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْيَا طَلَبَهُ الْمَوْتُ ، حَتَّى يُخْرِجَهُ عَنْهَا ؛ وَ مَنْ طَلَبَ الْآخِرَةَ طَلَبَتْهُ الدُّنْيَا ، حَتَّى يَسْتَوْفِيَ رِزْقَهُ مِنْهَا .
امام عليه السلام فرمود :
روزى بر دو گونه است : يكى آنكه بهدنبال انسان مىآيد و ديگر آنكه انسان بهدنبال آن مىرود . كسى كه دنيا را بطلبد ، مرگ ، او را مىطلبد تا او را از دنيا خارج كند ( و به تمام خواستههايش نخواهد رسيد ) و كسى كه طالب آخرت باشد دنيا در طلب او برمىآيد تا وى روزىاش را بهطور كامل از دنيا برگيرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
تنها منبع ديگرى كه خطيب در مصادر براى اين گفتار حكيمانه نقل كرده غررالحكم است كه با تفاوتى آن را ذكر كرده و شبيه صدر اين كلام در نامهء 31 ( وصيت امام عليه السلام به فرزند دلبندش امام مجتبى عليه السلام ) و در حكمت 379 آمده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 301 ) .