شرح و تفسير طالبان دنيا و طالبان آخرت
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه براى اينكه دنياپرستان را از راهى كه مىروند بازدارد و طالبان آخرت را در مسيرى كه دارند تشويق كند مىفرمايد : « روزى بر دوگونه است : يكى آنكه بهدنبال انسان مىآيد و ديگر آنكه انسان بهدنبال آن مىرود » ؛ (
الرِّزْقُ رِزْقَانِ : طَالِبٌ ، وَ مَطْلُوبٌ
) . تجربههاى ما نيز در زندگى به ما نشان داده است كه گاه روزىهاى فراوانى بىآنكه انسان بهدنبال آن برود و يا تلاش زيادى داشته باشد به او مىرسد و گاه به عكس ، تمام تلاش خود را براى رسيدن به اموال و ثروتهايى بهكار مىگيرد و گاه بخش مهمى از عمر خودش را در اين راه صرف مىكند ولى هرگز به آن نمىرسد و ناكام از دنيا مىرود .
لذا امام عليه السلام بهدنبال اين تقسيم دوگانه مىفرمايد : « كسى كه دنيا را بطلبد ، مرگ ، او را مىطلبد تا او را از دنيا خارج كند ( و به تمام خواستههايش نخواهد رسيد ) و كسى كه طالب آخرت باشد دنيا در طلب او برمىآيد تا وى روزىاش را بهطور كامل از دنيا برگيرد » ؛ (
فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْيَا طَلَبَهُ الْمَوْتُ ، حَتَّى يُخْرِجَهُ عَنْهَا ؛ وَ مَنْ طَلَبَ الْآخِرَةَ طَلَبَتْهُ الدُّنْيَا ، حَتَّى يَسْتَوْفِيَ رِزْقَهُ مِنْهَا
) . اشاره به اينكه دنياپرستان غالباً به اهداف خود نمىرسند به خصوص اينكه هرقدر از دنيا را بهدست آورند عطش آنها فزونتر مىشود تا زمانى كه مرگ