وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَايَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَىْءٍ قَدْراً » ؛ و هركس تقواى الهى پيشه كند ، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مىكند ، و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مىدهد ؛ و هركس بر خدا توكّل كند ، كفايت امرش را مىكند ؛ خداوند فرمان خود را به انجام مىرساند ؛ و خدا براى هرچيزى اندازهاى قرار داده است ! » . « 1 »
و اگر مىبينيم كسانى ظاهراً اهل ديناند ولى دنياى آنها تباه شده است ، يا به اين دليل است كه دين را به تمام و كمال نشناختهاند و تنها به بخشى از آن بسنده كردهاند يا نتيجهء اعمال سابق خود را درك مىكنند يا درگير آزمونى از آزمونهاى الهى براى ترفيع مقام هستند و يا امور ديگرى از اين قبيل . بنابراين نبايد وجود بعضى از استثنائات ، ما را دربارهء اصل اين قانون دچار شك كند .
در سومين جمله مىفرمايد : « و آنكس كه رابطهء ميان خود و خدايش را اصلاح كند خداوند رابطهء ميان او و مردم را اصلاح خواهد كرد » ؛ (
وَمَنْ أَحْسَنَ فِيَما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ أَحْسَنَ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ
) . كسى كه پيوند خود را با خدا محكم سازد به يقين خيانتنمىكند ، راستگو و درستكردار است ، داراى سخاوت و محبت دربرابر خلق خداست و امر به معروف و نهى از منكر مىكند و به يقين اين اعمال سبب حسن ظن مردم به او و حسن رابطهء آنها با وى مىگردد .
قرآن مجيد در سورهء مريم مىفرمايد : « « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدّاً » ؛ مسلّماً كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند ، خداوند رحمان محبّتى براى آنان در دلها قرار مىدهد ! » . « 2 »
و در دعاى ابراهيم عليه السلام براى فرزندانش در سورهء ابراهيم عليه السلام مىخوانيم :
هامش
( 1 ) . طلاق ، آيات 2 و 3 .
( 2 ) . مريم ، آيهء 96 .