بنابراين هرگز نبايد چشم زخم را فوراً حمل بر خرافات كرد به خصوص اينكه در قرآن مجيد و در روايات اسلامى به آن اشاره شده و كلام امام عليه السلام كه در بالا آمد اشاره به واقعيت داشتن آن است .
آنگاه امام عليه السلام به دعاهايى اشاره مىفرمايد كه براى خنثى كردن چشم زخم است ، مىفرمايد : « تعويذ ( دعايى كه براى دفع چشم زخم است ) نيز حق است » ؛ (
وَالرُّقَى حَقٌّ
) . گاه « رقى » به معنى وسيعترى تفسير شده و آن هرگونه دعايى است كه جلوى آفتها را مىگيرد .
در حديثى مىخوانيم كه اسماء بنت عميس ( از زنان مشهور و بافضيلت اسلام در عصر پيغمبر صلى الله عليه و آله و اميرمؤمنان عليه السلام ) خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد :
گاه فرزندان جعفر را چشم مىزنند آيا رُقْيه ( دعايى كه جلوى چشم زخم را بگيرد ) براى آنها بگيرم ؟ پيامبر فرمود : مانعى ندارد . « 1 »
در حديث ديگرى كه ابن ابىالحديد در ذيل همين گفتار در شرح نهجالبلاغهء خود آورده است مىخوانيم كه عوفى بن مالك اشجعى مىگويد : ما در زمان جاهليت معتقد به رقيه بوديم ، به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عرض كردم : نظر مبارك شما دربارهء آن چيست ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «
أعرِضُوا عَلَيَّ رُقاكُم فلا بأسَ بِالرُّقى ما لم يَكُنْ فيها شِرْكٌ
؛ رقيههاى خود را به من عرضه كنيد اگر مطلب شركآلودى در آن نباشد مانعى ندارد » . « 2 »
اشاره به اينكه نبايد در دعاهاى دفع چشم زخم مطلبى مخالف توحيد وجود داشته باشد .
و اگر در رواياتى ، از رقيه مذمت شده اشاره به رقيههاى شركآلود است و يا
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 60 ، ص 7 .
( 2 ) . شرح نهجالبلاغهء ابن ابىالحديد ، ج 19 ، ص 373 .