شرح و تفسير رداى فخر و تكبر را بيفكن !
جمعى از شارحان نهجالبلاغه در اينجا به شرح اين كلام نورانى نپرداختهاند و جمع ديگرى اصلًا آن را ذكر نكردهاند شايد به اين دليل كه عين اين كلام در لابهلاى خطبهء 153 آمده و به شرحى كه در آنجا دادهاند قناعت كردهاند و مىدانيم مرحوم سيد رضى گاهى جملههايى را از خطبههاى مفصل برمىگزيده و به عنوان كلمات قصار مىآورده است .
به هر حال امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه سه دستور مهم مىدهد كه هركس به آنها عمل كند رستگار خواهد بود .
نخست مىفرمايد : « فخرفروشى خود را كنار بگذار » ؛ (
ضَعْ فَخْرَكَ
) . ممكن است انسان امتيازاتى داشته باشد كه مايهء افتخار است چه ازنظر علم و دانش و چه ازنظر موقعيت اجتماعى و حسن ظاهر و صفات برجستهء اخلاقى .
اينها واقعيت است ولى آنچه نكوهيده است اين است كه انسان افتخارات خود را ذكر كرده و به آنها افتخار كند و خود را به اين وسيله از ديگران برتر بشمارد .
از آيات قرآن مجيد و روايات اسلامى بهخوبى استفاده مىشود كه اين كار يكى از زشتترين كارهاست . در قرآن مجيد در ضمن نصايح لقمان مىخوانيم :
« « وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ » ؛ ( پسرم ! ) با بىاعتنايى از مردم روى مگردان ، و مغرورانه بر زمين راه مرو