شرح و تفسير مردگان زندهنما !
مرحوم سيد رضى در ابتداى اين گفتار حكيمانه مىگويد : امام عليه السلام در سخن ديگرى كه در همين معنا ( اشاره به گفتار حكيمانهء قبل است ) بيان كرده چنين مىفرمايد : « گروهى از مردم با دست و زبان و قلب به مبارزهء با منكرات و انكار منكر برمىخيزند . آنها تمام خصلتهاى نيك را بهطور كامل در خود جمع كردهاند » ؛ (
وَفِي كَلامٍ آخَرَ لَهُ يَجْرِي هَذَا الْمَجْرَى : فَمِنْهُمُ الْمُنْكِرُ لِلْمُنْكَرِ بِيَدِهِ وَلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ ، فَذلِكَ الْمُسْتَكْمِلُ لِخِصَالِ الْخَيْرِ
) . امام عليه السلام تقسيم سهگانهاى در اين گفتار حكيمانه و پرمعنا براى آمرين به معروف و ناهين از منكر بيان كرده ، كه اين قسمِ اوّلِ آن است و اشاره به كسانى است كه با تمام وجود خود و با استفاده از تمام وسايل به مبارزهء با منكرات برمىخيزند .
منظور از نهى از منكر با قلب ( همانگونه كه در تفسير حكمت گذشته آمد ) اين است كه انسان در دل از منكرات متنفر باشد و هرگز به آن رضايت ندهد هرچند نتواند بيش از اين كارى انجام دهد و يا بتواند و كوتاهى كند .
منظور از مبارزهء با زبان واضح است : نصيحت كند ، اعتراض نمايد و گاه لازم است فرياد بكشد .
معناى انكار منكر با دست هرگونه اقدام عملى است براى پيشگيرى از منكر