است :
« إِنَّ الْخَمْرَ رَأْسُ كُلِّ إِثْمٍ ؛
شراب سرچشمهء هر گناهى است » . « 1 »
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم :
« إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالًا وَجَعَلَ مَفَاتِيحَهَا أَوْ قَالَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ الْأَقْفَالِ الشَّرَابَ ؛
خداوند براى شرور و بدىها قفلهايى قرار داده ( كه همان قفل عقلهاست ) و كليد آن قفلها را شراب قرار داده است » . « 2 »
در حديث ديگرى از امام باقر يا امام صادق عليهما السلام نقل شده است كه فرمود :
« مَا عُصِيَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِشَيْءٍ أَشَدَّ مِنْ شُرْبِ الْخَمْرِ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَدَعُ الصَّلَاةَ الْفَرِيضَةَ وَيَثِبُ عَلَى أُمِّهِ وَأُخْتِهِ وَابْنَتِهِ وَهُوَ لا يَعْقِلُ ؛
گناهى در پيشگاه خداوند شديدتر از شرب خمر نيست . بعضى از شرابخواران نماز واجب را بهكلى ترك مىكنند و ممكن است به مادر و خواهر و دخترخود در حالى كه نمىفهمند تجاوز كنند » . « 3 »
همين مضمون را يكى از شعراى فارسى زبان در شعر خود مجسم ساخته است آنجا كه مىگويد :
ابليس شبى رفت به بالين جوانى * آراسته با شكل مهيبى سر و بر را
گفتا كه منم مرگ اگر خواهى زنهار * بايد بگزينى تو يكى زين سه خطر را
يا آن پدر پير خودت را بكشى زار * يا بشكنى از خواهر خود سينه و سر را
يا خود ز مىناب بنوشى دو سه ساغر * تا آنكه بپوشم ز هلاك تو نظر را
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 6 ، ص 403 ، ح 3
( 2 ) . همان ، ح 5
( 3 ) . همان ، ح 7